الشيخ محمد تقي التستري ( الشوشتري ) ( مترجم : سيد علي محمد موسوى جزائرى )
316
ترجمه و شرح موضوعى نهج البلاغة پيرامون رستاخيز و وظيفه بندگي ( فارسى )
لقمان گفت : اى فرزند عزيزم ! بدان كه خدا اعمال خوب و بد خلق را اگر چه به مقدار خردلى در ميان سنگى در طبقات آسمانها يا زمين پنهان باشد همه را ( در محاسبه ) مىآورد كه خدا بر همهچيز توانا و آگاه است . و مميّزون حسابا ؛ و براى حساب و بررسى اعمالشان ازهم جدا گردند . يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ « 1 » ؛ اى مردم ! از خدا بترسيد و بينديشيد از آن روزى كه نه هيچ پدرى را به جاى فرزند و نه هيچ فرزندى را به جاى پدر پاداش و كيفر كنند . البته وعدهء خدا حق و حتمى است . پس زنهار ! شما را زندگانى دنيا فريب ندهد و از عقاب خدا شيطان به عفو و كرمش سخت مغرورتان نگرداند . وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ « 2 » ؛ و بترسيد از روزى كه هركس جزاى عمل خود ببيند و كسى را به جاى ديگرى مجازات نكنند و از هيچكس فدايى پذيرفته نشود و شفاعت كسى سودمند نبود و كسى را ياورى نباشد . فرصت كافى قد أمهلوا في طلب المخرج ؛ حقا كه در اين دنيا براى يافتن راه رهايى مهلت كافى يافته . أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ « 3 » ؛ آيا چنين پنداشتيد كه ما شما را به عبث و بازيچه آفريدهايم و ( پس از مرگ ) هرگز به ما رجوع نخواهيد كرد ؟
--> ( 1 ) . همان ، آيهء 33 . ( 2 ) . بقره ( 2 ) آيهء 123 . ( 3 ) . مؤمنون ( 23 ) آيهء 115 .